همزمان با هفته دفاع مقدس، شرکت داده‌کاوی معتمد اول سام با طراحی و اجرای طرحی مفهومی و محیطی با محوریت «مسئولیت‌پذیری؛ از گذشته تا امروز برای ساختن ایران آینده»، روایتی متفاوت از مفهوم مسئولیت‌پذیری را در فضای مجموعه داده‌پردازی پارسیان به تصویر کشید؛ روایتی که از خاطره و تجربه دفاع مقدس آغاز می‌شود و در نهایت، مخاطب را با مسئولیت امروز خود در قبال ساختن آینده ایران مواجه می‌کند.
این طرح با ایده‌پردازی و اجرای شرکت معتمد اول سام و با مشارکت داده‌پردازی پارسیان، شرکت آیگپ و تاپکیش شکل گرفت و با استقبال و بازدید مدیران و کارکنان همراه شد. در طراحی این تجربه محیطی، مجموعه‌ای از سازه‌های بصری و تعاملی در کنار یکدیگر قرار گرفتند تا مخاطب در مسیری روایی، از «دیروز» عبور کند، به «امروز» برسد و در نهایت با مفهوم «آینده» مواجه شود.
از سنگر دیروز تا میدان امروز
نخستین بخش این روایت، با تصاویری سیاه‌وسفید از دوران دفاع مقدس آغاز می‌شود؛ تصاویری که نماد گذشته و نسلی هستند که در مقطعی حساس، مسئولیت دفاع از میهن را بر عهده گرفتند. در این تصاویر، سربند تنها یک عنصر بصری نیست؛ نمادی از عهد، مسئولیت‌پذیری و آمادگی برای پذیرفتن وظیفه‌ای بزرگ است.
در ادامه مسیر، روایت از گذشته فاصله می‌گیرد و با طرح پرسش «امروز میدان ما کجاست؟»، مخاطب را به زمان حال می‌آورد. میدان امروز الزاماً میدان جنگ نیست؛ هر فرد در جایگاه و حرفه خود، میدان و مسئولیتی دارد و نحوه ایفای این مسئولیت می‌تواند در شکل‌گیری آینده کشور اثرگذار باشد.
رنگ‌ها نیز در این مسیر بخشی از زبان روایت هستند. تصاویر سیاه‌وسفید، گذشته و خاطره دفاع مقدس را تداعی می‌کنند و رنگ آبی، نشانه‌ای از افق آینده و ایران فردا است. به این ترتیب، گذشته در این طرح صرفاً برای یادآوری یک دوره تاریخی بازنمایی نشده، بلکه به بستری برای طرح یک پرسش درباره مسئولیت امروز تبدیل شده است.
در امتداد این روایت، سربند به‌عنوان نماد مشترک مسئولیت بارها تکرار می‌شود؛ نمادی که از رزمنده دیروز به انسان مسئول امروز می‌رسد و معنای خود را از میدان دفاع، به عرصه‌های زندگی، کار، دانش، اخلاق و ساختن آینده منتقل می‌کند.
هشت محور برای اندیشیدن به مسئولیت امروز
یکی از بخش‌های محوری این طرح، توجه به محورهای مطرح‌شده در بیانیه گام دوم انقلاب است؛ علم و پژوهش، معنویت و اخلاق، اقتصاد، عدالت و مبارزه با فساد، استقلال و آزادی، عزت ملی و روابط خارجی و مرزبندی با دشمن، سبک زندگی و امید و نگاه خوش‌بینانه به آینده.
این مفاهیم در ساختار طرح، صرفاً به‌عنوان عناوینی روی دیوار قرار نگرفته‌اند؛ بلکه در امتداد روایت، مخاطب را به یک پرسش شخصی می‌رسانند:
«سهم و مسئولیت من در ساختن آینده ایران چیست؟»
از این نقطه، روایت به تصویر ایران می‌رسد؛ نقشه‌ای که با مجموعه‌ای از سربندهای سبز و قرمز پوشانده شده است. هر سربند در این تصویر، نمادی از مسئولیتی است که در نقطه‌ای از این سرزمین بر عهده انسان‌ها قرار دارد؛ مسئولیت‌هایی که در کنار یکدیگر، تصویری از ایران آینده را شکل می‌دهند.
این تصویر تلاش می‌کند یک مفهوم را به زبان بصری منتقل کند: آینده ایران، حاصل مسئولیت‌هایی است که امروز بر دوش ما قرار دارد و هر فرد، سهمی در ساختن این آینده دارد.
از تماشای روایت تا بستن یک عهد
در بخش پایانی طرح، یک تجربه تعاملی برای کارکنان و مخاطبان طراحی شده است که هر فرد با تکمیل دو جمله، درباره مسئولیتی که برای آینده بر عهده می‌گیرد، می‌نویسد و سپس نوشته خود را به دیوار ایران می‌آویزد. به این ترتیب، مخاطب از جایگاه یک تماشاگر خارج می‌شود و خود به بخشی از روایت تبدیل می‌شود؛ عهد شخصی او، در کنار عهد دیگران، بخشی از تصویر ایران را کامل می‌کند.
این بخش با هدف تبدیل یک مفهوم ذهنی به تجربه‌ای عینی طراحی شده است؛ مخاطب ابتدا با روایت گذشته مواجه می‌شود، سپس درباره میدان مسئولیت امروز خود تأمل می‌کند، مسئولیتش را در قالب یک عهد می‌نویسد و در نهایت آن را به تصویری از ایران پیوند می‌دهد.
طرح هفته دفاع مقدس معتمد اول سام با همین نگاه شکل گرفت؛ نگاهی که می‌کوشد مفهوم دفاع مقدس را صرفاً در قاب گذشته متوقف نکند، بلکه از دل آن، مفهومی برای امروز استخراج کند: مسئولیت‌پذیری.
در این روایت، یاد دیروز به مسئولیت امروز و مسئولیت امروز به ساختن فردای ایران پیوند می‌خورد؛ از سربندی که روزگاری نماد مسئولیت در میدان دفاع بود، تا عهدی که امروز هر یک از ما برای ساختن آینده بر عهده می‌گیریم.
آن روزها، میدان مسئولیت دفاع از ایران بود؛ امروز، میدان مسئولیت ساختن ایران است.
